9 gündür resimdeki gibiyim. Tam tamına 9 gün oldu , daha da sürecek gibi görünüyor. Bir taraftan haplar, bir taraftan termometreler, bir taraftan şuruplar ve hatta serumlar, toparlanamadım hala...İlk günler kolumu kaldıracak halim yoktu. Berenimi bile kucaklayamıyordum. Kuzumu emzirmeye devam ettiğim için her ilacı da kullanamadım, elimden geldiği kadar doğal yollarla atlatmaya çalıştım. İlk 4-5 gün annemin ballı adaçayları ve "aman kalkma kızım , yat dinlen, bu hastalık dinlenmeyle geçer, al bakayım şu supradyni,minoseti" sözleri, akşamları da Özgürümün (bol limonlu) nane limonları, portakal suları, ılık sütleri , son bir kaç gündür de Nihal annemin katkılarıyla biraz iyi olur gibi oldum. Azıcık ayağa kalktım ama tam olarak toparlanamadım hala. Nerede üşüttüm bu kadar, nasıl bu kadar hasta oldum bilmiyorum. Öyle ki acile bile gittik, vücudumun çok su kaybettiğini söylediler, 2 ünite serum taktılar ama nafile. Bu nasıl inatçı bir öksürüktür, bu nasıl bir hapşırıktır anlamadım. Tam hastalık havasıymış gerçekten. Annem de bu durumdan nasibini aldı ve bana bakayım derken o da ateşlendi :( Son günlerdeki durumumuz kısaca böyle... Tek istediğim şey bebeğime bulaşmamasıydı. Günlerce maske takıp emzirdim bebeğimi, ama bulaşmaması ne mümkün. Gündüz uzak dursam, gece aynı havayı soluyoruz. Dünden beri onun da burnu akıyor, öksürüyor. Neyseki ateşi yok. Öksürük şurubuna başladık bugün. Analı kızlı selpak stoklarını hızla tüketmekteyiz... ( Not : Bu sabah Özgürüm de hapşırmaya başladı. Yani bu sabah yaklaşık 08:30 itibariyle, sevgili virüslerimi kocamla da paylaşmış bulunmaktayım. )

0 yorum:
Yorum Gönder