Nasıl da uzun sürdü kuzumu kollarıma almam.. Tam 2 gün boyunca hastanede Berenimin doğmasını bekledi herkes dört gözle. Bekleyenlerden biri de sevgili Bensan Yavuz Türker'di. Sancılarımın başladığını ilk haber verdiğimiz kişilerden biriydi , çünkü o bizim doğum fotoğrafçımızdı. :) 17 Ağustos sabah saat 10:00'da hastanedeydik ve doktorum Mehmet Tongal'a göre bebeğimizin doğum saati yaklaşık 16:00 civarı olmalıydı ama ne yazık ki bizim ufaklık yerinde çok rahat olduğu için bir türlü doğmak istemedi :) Hastaneye girdikten yaklaşık 18 saat sonra yani 18 Ağustos'ta sabaha karşı 04:05'te kollarımdaydı minik kızım. Hastanedeki ilk dakikalarımızdan o ana kadar elinde fotoğraf makinasıyla (büyük bir sabırla:) kuzumuzun doğmasını bekleyen Bensan, bebeğimi gözyaşları içinde ilk kez kollarıma aldığım o muhteşem anları ölümsüzleştirmişti. O günden bu güne yaklaşık 1,5 sene geçti ve sevgili Bensan bu güne kadar çektiği doğum fotoğraflarından oluşan 3. Kişisel sergisini geçtiğimiz pazar günü Shemall 'de açtı. Tüm fotoğraflar birbirinden güzeldi. Bize ait 3 tane fotoğrafı paylaşmıştı Bensan. Kızımın ellerinden tutarak, gözlerim dolu dolu gezdim sergiyi ve fotoğraflarımıza bakarken zamanın ne çabuk geçtiğine hayret ettim bir kez daha...
(Fotoğraflara tıklayarak daha büyük boyutlu hallerini görebilirsiniz.)
Kayıtlar
2 yorum:
Kızınıza Ne güzel bir hatıra ve size ne kadar duygu dolu anlar çok beğendim.sevgiler
O güzelim fotoğraflarına bakarken annesinin gözünde, yüzünde sevinç, mutluluk ve de en önemlisi şefkat; kızının yüzünde masumiyet ve saf bir temizlik vardı... Allah sağlıklı bir biçimde, başında ana babası ile birklikte huzurlu bir yaşam kısmet etsin dileklerimle...
Yorum Gönder